kafamın içi devamlı konuşurdu eskiden.şehirler yapar ,gemiler yakardım.eker,biçer ,dikerdim.beğenmezsem söker söker yeniden eker,yeniden biçer,yeniden dikerdim.buna artık mazi denir.
sesler yavaş yavaş susuyor.ne ekmeye ne de biçmeye hevesim kalmıyor.işlere zor yetişiyorum.bu beni üzmüyor lakin sakinleşmek iyi bir his.
bazı tutarsız davranışlarım olmasa iyi bir yaşantım var diyebilirim.spor yapmaya başlıyorum ama nasıl deli gibi hareketleniyorum.bulaşık yıkarken bile karın kaslarımı çalıştırmaya çalışıyorum.yani tam 3 kilo veriyorum.sonra her şey uçuyor havaya.3 ver 5 al.çok sinir bozucu bir davranış bu.
yeni şarkılar dinlemeye bile zaman bulamıyorum.buraya yazmayı hep özlüyorum.
leyla olmak bloguna hala ısrarla bakmaya devam ediyorum.bir cümle yazsında aklımı başımdan alsın diyorum.
daha neler neler diyorum da.
daha neler neler.